Manastir Divša (Đipša)


 

Manastir Divša ili Đipša, kako se još naziva ovaj manastir,  se nalazi  na jugozapadnim obroncima Fruške Gore,  na 5 km od manastira  Kuveždin.  Do njega se dolazi putem Ležimir – Vizić. gde postoji putokaz  za skretanje levo ka manastiru. U prelepoj šumovitoj dolini ovaj manastir vekovima odoleva zubu vremena. 1990.godine proglašen je za Spomenik kulture od izuzetnog značaja Republike Srbije.

Kao i većina  manastira na Fruškoj Gori, i manastir Divša je zadužbina despota Brankovića, odnosno  Jovana Brankovića. Tačna  godina nastanka se ne zna,  ali se pretpostavlja se da  je podignut krajem 15. i početkom 16.veka. Prvi pisani podaci o manastiru postoje u turskim spisima, o popisu imovine iz 1566.godine, na osnovu koga se zaključuje da se radilo o skromnijem  manastiru.

Još jedan vašan zapis (koji je pisao austrijski car Josif I )o manastiru potiče iz 1706. godine, u kojem se  manastir Divša navodi kao metoh manastira Kuveždina. U tom zavisnom položaju manastir Divša će nastaviti da deluje tokom naredna dva veka, a tek 1923. godine će biti proglašen za samostalni manastir. Zanimljiv je i podatak  da je  1744. godine patrijarh Arsenije Jovanović-Šakabenta je hteo da manastire Kuveždin i Divšu ustupi Hilandarskom manastiru, s obzirom da su svetogorski monasi često posećivali ovo mesto, ali to toga nije došlo.

Manastirska crkva  posvećena sv. Nikoli,  gradjena je od kamena i cigle, krstoobraznog oblika. 1744.godine stara crkva je obnovljena i to ktitorstvom Petra Jovanovića iz Novog Sada. Konaci su sagradjeni tokom 18.veka, a  zvonik sa kapelom je zidan od 1762-1766.godine.  Veliku zaslugu u obnovi manastira ima i monah Matej, zahvaljujući kome je  podignuta priprata sa zvonikom nad kojim je formirana kapela posvećena Pokrovu sv.Bogorodice. 1751.godine  radjen je i ikonostas koga je oslikao Teodor Stefanović  Valjevac, i spada u možda prvi slikarski rad u srpskom slikarstvu koji je urađen u duhu ranog baroka. Taj prvobitn ikonostas danas ne postoji,  a 11 prazničnih ikona čuvaju se  u Galeriji umetnosti u Sremskoj Mitrovici, a 12 ikona sa likovima apostola čuvaju se u kapeli manastira Kuveždin.

U II svetskom ratu, kao i većina Fruškogorskih manastira, i manastir Divša nije ostao netaknut. Ustaše su srušile  crkvu manastira Divše a zgrade manastira teško oštetili.  Posle rata je dugo stajao nenaseljen, i tek 1980. godine ga ponovo naseljavaju monahinje.

Man_Djipsa-Divsa-

 

Manastir je danas aktivan, ženski,  o njemu brinu monahinje, a čine ga crkva  sv. Nikole i spratni konak severno od nje.  Slava manastira  je Prenos moštiju Svetog oca Nikolaja – 22. (9.) maj.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

IMPORTANT! To be able to proceed, you need to solve the following simple math (so we know that you are a human) :-)

What is 14 + 3 ?
Please leave these two fields as-is: